หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ไม่รู้จะทำยังไงดี..เครียดมาก  (อ่าน 2114 ครั้ง)
Guest
..หัวใจว้าวุ่น..
เรทกระทู้
« เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 13:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 


น้องเราป่วย.. เป็นโรคเครียด+ซึมเศร้า

เราถามเขาว่าเรื่องอะไร.. เขาไม่ยอมพูด

ไปหาหมอของน้อง.. หมอก็ลงรายละเอียดไม่ได้(ตามจรรยาบรรณ)

หมอบอกแค่ว่า.. มีโอกาสสูงที่จะฆ่าตัวตาย

คุยโทรศัพท์กับน้อง.. น้องไม่ยอมให้ไปหา

แต่ถามหมอ.. หมอบอกว่าควรไปเป็นอย่างยิ่ง


แล้วเราควรทำอย่างไรดี

เรากับน้อง.. ที่พักไกลกันมาก

คืนนี้เราไปหาน้องได้

พรุ่งนี้เราต้องเข้าออฟฟิศเพื่อเตรียมตัวสำหรับจ๊อบงานที่กำลังมาถึง (เปิดจ๊อบวันจันทร์ และเราต้องรับผิดชอบเต็มๆ คนเดียว)

เสาร์-อาทิตย์ นี้.. เรามีอบรม (จ่ายเงินไปแล้วสี่พันแปดร้อย)

วันจันทร์นี้ ติดจ๊อบใหญ่จ๊อบนี้ยาวไปจนถึงสิบห้าตุลา (หยุดเฉพาะวันอาทิตย์)

น้องเราอยู่อ่อนนุช.. เราอยู่ฝั่งธน.. จ๊อบงานอยู่แจ้งวัฒนะ..


หมอบอกว่า.. น้องมีโอกาสที่จะฆ่าตัวตายสูง

เราอยากดูน้องไม่ให้คลาดสายตา

อบรม..ไม่ไปดีมั๊ย.. แต่จ่ายเงิน(ส่วนตัว) ไปแล้วนะ.. ตั้งสี่พันแปด

อยากลาออกจากงานทันที.. แต่จ๊อบนี้เป็นจ๊อบใหญ่และเรารับผิดชอบคนเดียว.. ถ้าเราออกตอนนี้ บริษัทคงแย่

แต่ก่อนหน้านี้เรายื่นใบลาออกไว้แล้ว (เพราะแม่เราป่วย เราตั้งใจจะกลับไปดูแล .. แต่ดูเหมือนน้องจะป่วยกว่า)

.. แต่กำหนดออกหลังปิดจ๊อบนี้


เราจะทำไงดี...

น้องเราเริ่มพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องแล้ว

แล้วเห็นเขาบ่นว่า...

"ตอนนี้เค้าทำอะไรไม่ค่อยได้.. ทำได้แต่งานลูทีน.. รู้สึกไร้ค่ายังไงไม่รุ๊ " ......

หมอบอกไม่ควรปล่อยให้อยู่คนเดียว.. ควรมีคนอยู่เป็นเพื่อน..



ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ

หวังว่าคงพอจะเข้าใจคำพูดวกวนของคนที่ว้าวุ่นใจ..นะคะ..


ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ..


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หนึ่งความเห็น
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 15:45 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณพ่อ คุณแม่ คุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา คุณเพื่อน ทั้งเพื่อนคุณเพื่อนน้อง หมาที่บ้าน แมวสักตัว ซื้อกระต่ายน่ารักๆพร้อมอาหารเอาไปโยนไว้แล้วเผ่นกลับมา ฯลฯ

เอ้า ปลาทองพร้อมโหลสวยๆสักคู่นึงพร้อมอาหารปลาก็ได้ q*012


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เห็นใจ
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 16:09 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ถ้าคุณตั้งใจจะออกจากงานอยู่แล้ว
เข้าไปปรึกษาหัวหน้างานสิคะ
ดิฉันก็เคยเป็นคนหนึ่งที่บ้างานไม่สนใจใครแม้แต่ตัวเอง
แต่...ถึงเราตายบริษัทก็หาคนมาทำใหม่อยุ่ดี แต่ถ้าน้องเราตายจะหาที่ไหนเปลี่ยนคะ
เข้าพบหัวหน้าและขอคนช่วยทำงานดีกว่าคะ เอาะสี่พันแปดไม่ตายก็หาใหม่ได้ แต่น้องหาใหม่ไม่ได้นะคะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ohoho
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 17:17 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ถ้าคุณตั้งใจจะออกจากงานอยู่แล้ว
เข้าไปปรึกษาหัวหน้างานสิคะ
ดิฉันก็เคยเป็นคนหนึ่งที่บ้างานไม่สนใจใครแม้แต่ตัวเอง
แต่...ถึงเราตายบริษัทก็หาคนมาทำใหม่อยุ่ดี แต่ถ้าน้องเราตายจะหาที่ไหนเปลี่ยนคะ
เข้าพบหัวหน้าและขอคนช่วยทำงานดีกว่าคะ เอาะสี่พันแปดไม่ตายก็หาใหม่ได้ แต่น้องหาใหม่ไม่ได้นะคะ
เห็นด้วยครับ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 17:23 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ถ้าคุณตั้งใจจะออกจากงานอยู่แล้ว
เข้าไปปรึกษาหัวหน้างานสิคะ
ดิฉันก็เคยเป็นคนหนึ่งที่บ้างานไม่สนใจใครแม้แต่ตัวเอง
แต่...ถึงเราตายบริษัทก็หาคนมาทำใหม่อยุ่ดี แต่ถ้าน้องเราตายจะหาที่ไหนเปลี่ยนคะ
เข้าพบหัวหน้าและขอคนช่วยทำงานดีกว่าคะ เอาะสี่พันแปดไม่ตายก็หาใหม่ได้ แต่น้องหาใหม่ไม่ได้นะคะ


ตามนี้แหละค่ะ แล้วเอาโหลกับปลาทองของ คห.1 ไปด้วย ดีขึ้นแล้วก็ชวนกันกลับบ้าน
หาญาติพี่น้อง เปลี่ยนสถานที่ ที่จำเจ และที่ที่ทำให้น้องเครียด ใช้เวลาบ้างค่ะ สู้ๆ q*054
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 17:53 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 


สวัสดีครับ คุณหัวใจว้าวุ่น

ผมอ่านเรื่องของคุณแล้วครับ และเข้าใจว่า ทำไม คุณถึงเครียดครับ

เรื่องที่น้องของคุณเป็นโรคเครียด+ซึมเศร้า คุณควรจะหาสาเหตุให้

ได้ครับ เพราะถ้าคุณรู้ถึงสาเหตุ คุณก็จะหาทางแก้ไขได้ถูกจุดครับ

การที่คุณจะเสียสละงานเพื่อมาเฝ้าน้อง ก็เป็นความคิดที่ดีครับ แต่คง

จะไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมากนักครับ เพราะคุณคงจะเฝ้าเขาไว้ตลอดไม่ได้

หรอกครับ อีกทั้งตัวคุณเองก็ต้องมีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมายครับ


สำหรับผมแล้ว การจะปลอบใจ หรือจะให้คำแนะนำใคร ผมคิดว่าเราต้อง

ทราบสาเหตุให้ได้ครับ แต่ถ้าเราทำไม่ได้ ผมก็จะพยายามชี้ให้เขาเห็นคน

ที่แย่กว่าเขาครับ คนที่มีเรื่อง ที่หนักกว่าเรายังมีอีกมากครับ และต้องพยายาม

ทำให้เขาคิดได้ด้วยตนเองครับ คนเราทุกคนต่างมีเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจได้

ด้วยกันทุกคนครับ เรื่องบางเรื่องถ้ายังแก้ไม่ได้ เราก็ต้องปล่อยวางไว้บ้างครับ

ทำเรื่องที่เราทำได้ก่อนครับ ค่อยๆแก้ไขไปทีละจุดครับ แล้ววันหนึ่งเราจะแก้

ปัญหาต่างๆได้ครับ

ขอเป็นกำลังใจให้คุณหัวใจว้าวุ่น และน้องครับ


q*043 พ่อลูกหนึ่ง q*043





noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ค่ำแล้ว
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 23 ก.ย. 10, 20:48 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ไม่รู้เจ้าของกระทู้ทำไงต่อ แต่ถ้ายังทันนะ น่าจะไปรับน้องมาดูแลแม่นะ เพราะงานที่เค้าทำอยู่มันไม่ทำให้เค้ารู้สึกดีเลยใช่มั้ย งั้นให้เค้าออกมาปรนนิบัติแม่ เค้าจะได้เป็นลูกกตัญญู และเห็นว่าตัวเองมีค่าขึ้น ส่วนคุณก็หาเงินมาเลี้ยงน้องและรักษาแม่ไปก่อน อย่าเพิ่งออก เดี๋ยวเครียดเพื่มอีกคนเพราะไม่มีเงินนะ ทำอย่างนี้ไปก่อน จนเมื่อน้องคุณไม่ว่างพอที่จะมัวแต่สงสารตัวเอง อาการซึมเศร้าก็จะหายไปเอง ถึงตรงนั้น อะไรๆก็ขยับขยายได้มากขึ้น ก็เลือกทางกันใหม่อีกที ..


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 24 ก.ย. 10, 14:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
พาน้องไป...วัดพระพุทบาทน้ำพุ ครับ...ไปดูคนที่เขาไม่มีโอกาส

พาดู..คนที่ยากลำบาก..คนพิการที่เขาต่อสู้...คนที่ต้องเผชิญชะตากรรม..เช่นติดคุก ติดตาราง..

...หรือ..คนที่เขา พิการ..กายไม่ได้พิการใจ...สักวันนึง...สองวัน..เชื่อว่าน่าจะ..ช่วยได้

ถ้าน้องคุณ ยังไม่เป็นมากถึงกับไม่รับรู้เรื่องราวอื่นอีก...หมอบอกแค่มีโอกาสทำร้าย...ตัวเองสูง..

ก็จริง แต่..เราจะต้องเฝ้าแบบนี้ไปจน วันตายเลยหรอ...ยาก็มีส่วนน๊ะ...ผมว่ารักษาทางจิต

อาจจะต้องปฎิบัติธรรม...หรือ พูดคุยกับคนที่...มีศีลมี ธรรมะ....แค่เขาเบื่อหน่าย..

กับรูทีน...ผมยังสงสัยทุกวันนี้ ยาน่ะ ช่วยรักษา หรือ ช่วยแร่งไม่รู้..เพือนผมยิ่งกินยิ่งแย่..

ติดยา..ไปแร้ว..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
stepp
เรทกระทู้
« ตอบ #8 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 02:05 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ก็ตัดสินใจเป็นอย่างๆไป ค่าเทรนที่จ่ายไปแล้วผมว่าตัดไปเลยเพราะถ้าถามว่าน้องคุณราคา สี่พันแปดหรือเปล่าก็คงไม่ใช่ข้อนี้ตัดสินใจไม่ยาก...ผมขอช่วยตัดสินตัวง่ายๆพอก่อนนะคับ ตัวปัญหาอื่นๆเราค่อยๆแก้ไป แม่ก็ป่วยเราต้องให้คุณค่าของน้องว่าเขายังสามารถดูแลแม่ได้...ให้ความสุขกับแม่ได้ไม่ใช่เวลามาซืำเติมชีวิตครอบครัวแบบนี้ ให้กำลังใจและเข้มแข็งให้เค้าอยากเข้มแข็งตาม...ให้ความรักและแนวคิดชีวิตให้เยอะๆดู ไม่รุคุณจะถ่ายทอดได้แค่ใหน ยังไงก็เต็มที่นะคับขอให้โชคดี..

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #9 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 02:52 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

.... ขอบคุณนะคะ..สำหรับทุกความเห็นและกำลังใจ.... ตอนนี้รู้สึกผ่อนคลายลงมากแล้วค่ะ q*014


เนื่องจากตอนที่ตั้งกระทู้..กำลังรู้สึกว้าวุ่นใจมาก.. จึงให้ข้อมูลไม่ครบถ้วน

ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว..มีสติมากขึ้นแล้ว (แค่มากขึ้นนะคะ.. q*020 ) .. จึงมาให้ข้อมูลเพิ่มเติมค่ะ..


....

...

..


แห่ะๆ .. พอตั้งใจจะเขียนจริงๆ ก็ไม่ออกอีกแล้วสิ... q*027 เห้อ.. เราก็เครียดจัดเหมือนกันนะเนี่ย q*034


........ อืม..... ?????

สรุปว่า.. เราตระหนักตามความเห็นของคุณเห็นใจ คือ .. "ถ้าน้องตาย.. จะหาที่ไหนเปลี่ยนได้"

เรื่องอบรมจึงตัดสินใจไม่ไป.. (หลักสูตรนี้ของหน่วยงานนี้.. มีแค่ปีละครั้ง)


เมื่อวานก่อน.. หลังจากตั้งกระทู้และส่งลิ้งค์ให้ผู้ใหญ่บางท่านเสร็จเรียบร้อย.. เราก็เก็บเสื้อผ้าหาเรื่องไปนอนกับน้อง

น้องถามว่า.. มาทำไม.ทำไมต้องมา .... ด้วยน้ำเสียงที่ขุ่นมัวพอควร

ประมาณว่าไม่ชอบที่คนอื่นมองเขาเป็นคนป่วย (ในความคิดเขาคือ คนบ้า)

เราก็อ้างว่าเลี้ยงวันเกิดย้อนหลัง และพยายามทำตัวสนุกสนานหลอกล่อให้เขายอมให้เราอยู่ด้วย


แรกๆ ก็อึมครึมอ่ะ... แต่พอนานๆ ไป.. ก็ค่อยผ่อนคลาย

เขาเปิดรับเรามากขึ้น... จากที่ตอนแรก ต่อต้านมากพอควร ..


.... เห้อ.. ผ่านไปนานแล้ว... เรียบเรียงไม่ถูก... มันล้นอ่ะ.. q*001


ไปตอบเป็นคนๆ ดีกว่าเน๊าะ... แห่ะ ... q*027

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #10 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 03:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณหนึ่งความเห็น

วิธีที่คุณแนะนำคงยังไม่เหมาะที่จะใช้ในตอนนี้ค่ะ.. เพราะน้องสาวเราเขาอาการหนักกว่าที่คุณคิดเยอะ

เรามานอนกับเขาหนึ่งคืน.. ได้เห็นอะไรเยอะ .. ถึงแม้ว่าจะดีขึ้นกว่าตอนที่คุยโทรศัพท์มากแล้วก็ตาม

แต่..

.. หลายๆ ช่วงเวลา..เขาจะมีความคิดอยู่ในส่วนของเขา.. คือ เหมือนไม่รับรู้อะไรจากภายนอกเลย

.. เขาขาดสติพอควร .. เช่น.. เข้าห้องน้ำแล้วไม่ราดน้ำ

.. เหมือนสมองเขาไม่สั่งงาน.. หรือเขาคิดไปในทางไม่ปกติ เช่น.. ผ้าอนามัย(แบบสอด)ที่ใช้แล้ว.. นำไปทิ้งถังขยะ(ไม่มีฝาปิด)ใต้โต๊ะเครื่องแป้งซึ่งอยู่ช่วงหัวเตียงโดยไม่ห่อให้เรียบร้อย..แทนที่จะนำไปทิ้งถังขยะหน้าห้องน้ำ(มีฝาปิดมิดชิด)

.. เขาน่าเป็นห่วงมาก... เช่น.. เขาเดินไปส่งเราข้างล่างทั้งๆ ชุดนอน โดยที่ไม่ใส่ชุดชั้นใน .. เราบอกเขาแล้ว เขาก็ไม่สนใจ



เราว่า... ข้าวของเครื่องใช้.. ขนมนมเนย..เขาไม่ขาดหรอก.. เขาขาดคนที่อยู่กับเขาต่างหาก

เพราะเมื่อก่อนเขาเคยมีแฟนอยู่ด้วยตลอดเวลา.. แต่พอเลิกกับแฟนเก่าแล้วก็ต้องอยู่คนเดียว... บวกกับปัญหาต่างๆ ที่มารบกวนจิตใจ.. แล้วคิดคนเดียวแบบไม่เหมาะสม.. ก็เลยเป็นอย่างนี้...


ฉะนั้น... แค่แวะไปเยี่ยม.. มันไม่เพียงพอที่จะบรรเทาความเจ็บป่วยทางจิตใจได้ เพราะมันไม่สามารถเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหาย...

อีกอย่าง..ก็อย่างที่บอกไปข้างต้น ว่า.. อาการเขาน่าเป็นห่วงมาก.. คือ สติหลุดบ่อยๆ .. เขาจะทำร้ายตัวเองหรือไม่..ก็เกินจะคาดเดา... แต่ที่แน่ๆ .. พวกคนเลวอาจฉวยโอกาสได้... .. เป็นผู้หญิงนะ..ภัยอันตรายรอบตัว....


วิธีของคุณ.. คงต้องรอให้เขากลับสู่สภาพปกติกว่านี้ก่อนน่ะค่ะ... แล้วจะนำไปใช้.. q*014


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #11 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 03:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณเห็นใจ

บอกไปแล้วนะคะ.. ว่าตระหนักได้ตามที่คุณได้เตือนสติไว้

เรื่องอบรม.. สรุปว่าไม่ไป

ส่วนเรื่องงาน...

เห็นว่าน้องดีขึ้นแล้ว.. ก็เลยตัดสินใจว่าต้องไปเตรียมข้อมูลที่จะออกจ๊อบลูกค้าวันจันทร์ เนื่องจากว่ามันเป็นเรื่องกะทันหัน.. จะโทรคุยกับหัวหน้าก็ไม่ได้เพราะอยู่กับน้องตลอด ... จะคุยเอ็ม..หัวหน้าก็ไม่ออนซะงั้น..

สรุปว่าวันศุกร์ก็ไปทำงาน.. แต่ไปสายๆ (ไปถึงที่ทำงานซะเที่ยง)


เช้าวันศุกร์.. ตื่นสายเชียว..

ตื่นมาตอนเช้าแล้ว.. แต่เวียนหัว.. ลุกไม่ไหว... นอนต่อก็ไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก

ตื่นจริงตั้งเก้าโมงแหน่ะ .. ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่ค่อยสบาย หรือเป็นเพราะฤทธิ์ยา ..

กินยาพาราฯ ต่อเนื่อง เพราะปวดหัวตลอดเวลา (รอบสุดท้ายตอนประมาณตีสี่.. เนื่องจากตื่นมาแล้วปวดหัวมาก)


น้องเห็นเราตื่นสาย.. คิดว่าเราจะไม่ไปทำงาน.. ดูคุณเธอดีใจมาก และวางแผนการใช้เวลาไว้ต่างๆ นานา

เราบอกเขาว่า.. เราจะเข้างานตอนบ่าย..

เขาดูผิดหวัง...

แล้วเขาก็พูดเรื่องไปเที่ยวอีก.. พูดๆๆๆ อยู่นั่นแหล่ะ..

เราต้องพยายามบอกเขาว่า..ไม่ได้..เราต้องไปทำงาน... เราพูดหลายครั้ง.. กว่าที่มันจะวิ่งไปถึงสมองของน้อง

เขาวนเวียนอยู่กับความคิดของตัวเองและไม่เปิดรับภายนอก.. จริงๆ ...


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #12 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 04:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณมิค..

คิดเหมือนคุณมิคค่ะ.. คือต้องทราบสาเหตุ..เพื่อการปลอบโยนหรือแนะนำแนวคิดไปในทางที่ควร ... นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เราต้องไปพบคุณหมอของน้อง .. แต่น่าเสียดายที่คุณหมอไม่สามารถให้ข้อมูลเชิงลึกได้ (เว้นแต่จะมีเอกสารยินยอมจากน้องสาว)

แต่ที่คุณมิคบอกว่า "การที่คุณจะเสียสละงานเพื่อมาเฝ้าน้อง ก็เป็นความคิดที่ดีครับ แต่คงจะไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมากนัก" อันนี้เราคัดค้านนะคะ..

เพราะจากการที่ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันหนึ่งคืน... ประมาณ .. หกโมงเย็นถึงห้าทุ่ม.. ทำให้เรารับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของน้องสาว..

เขาลดอาการแข็งกร้าวลง..

เปิดรับเรามากขึ้น

พูดจาเป็นธรรมชาติมากขึ้น

อยู่กับตัวเอง (ความคิด/โลกส่วนตัว) น้อยลง หรือแทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ

และถึงแม้เราจะไม่ได้ป่วยอย่างน้อง.. แต่เราก็ยังรับรู้ได้ในหัวใจ.. ว่า.. การที่เราสองคนพี่น้องได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน.. มันทำให้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข.... เรารับรู้ได้ว่า.. ช่องว่างในหัวใจ..ได้ถูกเติมด้วยสายใยความผูกพันแห่งสายเลือด ... แม้มันไม่อาจเติมให้เต็มได้... แต่ก็รู้สึกเป็นสุขอย่างไม่น่าเชื่อ...

ดังนั้น... การใช้เวลาอยู่ร่วมกัน... ได้ผลด้านบวกแน่นอนค่ะ..

และเขาก็ดูจะเรียกร้องด้วย ..

คือ วางแผนที่จะไปเที่ยวพักผ่อนกัน.. เขาอยากไปต่างประเทศ.. แต่เราไม่ไหวอ่ะ..ขอเที่ยวในไทย.. เขาก็รีบหาข้อมูลเชียว..

วันศุกร์ที่เราไปทำงาน.. เขาก็โทรถามว่าจะกลับตอนไหน.. เมื่อไหร่จะกลับ .. บังเอิญว่าเรามีเลี้ยงส่ง(ลาออกจากงาน)

ซึ่งนั่นเป็นสัณญาณบ่งบอก.. ว่าเขาต้องการเรา...


จริงมั๊ยคะ?........ q*014
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #13 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 04:11 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณค่ำแล้ว

ที่น้องรู้สึกไม่ดีเรื่องงาน... เพราะว่าช่วงนั้นเขาไม่สามารถทำงานที่ต้องใช้สมองได้.. แค่นั้นค่ะ.. ไม่ใช่ทั้งหมด..

... ก็คือ.. ถ้าเขาดีขึ้น.. เขาก็สามารถใช้ความคิดได้ตามปกติไงคะ


อีกอย่าง.. การที่ให้เขาเลิกทำงานแล้วกลับไปอยู่บ้าน.. (เราและแม่ก็เคยคิด)

...มันจะไม่ทำให้เขายิ่งรู้สึกแย่หรือคะ?


มันจะไม่ทำให้เขายิ่งรู้สึกไร้ค่าหรือ... "ทำงานไม่ได้..ไม่มีปัญหาทำ.. จนต้องออกจากงาน" ...

เราว่า... มันจะทำให้เขายิ่งคิดลบมากขึ้นหรือเปล่าคะ


ความกตัญญูเป็นสิ่งที่ดีและน่าชื่นชม.. แต่สำหรับคนทำงานส่วนใหญ่.. ความสำเร็จในชีวิต คือความก้าวหน้าในงานไม่ใช่หรือ? .. แล้วเขาก็โตเร็วมากในบริษัทนี้ .. อีกอย่าง.. หากเขาให้น้ำหนักเรื่องแม่มากกว่างาน.. เขาคงลาออกตั้งแต่ทราบว่าแม่ป่วย(ครั้งนี้) แล้วล่ะค่ะ..ไม่ต้องให้เราเป็นฝ่ายลาออกหรอก ... จริงมั๊ยคะ.. q*012


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #14 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 04:31 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบลุง..

ที่ลุงบอกว่า "พาน้องไป...วัดพระพุทบาทน้ำพุ ครับ...ไปดูคนที่เขาไม่มีโอกาส พาดู..คนที่ยากลำบาก..คนพิการที่เขาต่อสู้...คนที่ต้องเผชิญชะตากรรม..เช่นติดคุก ติดตาราง.. ...หรือ..คนที่เขา พิการ..กายไม่ได้พิการใจ...สักวันนึง...สองวัน..เชื่อว่าน่าจะ..ช่วยได้ ถ้าน้องคุณ ยังไม่เป็นมากถึงกับไม่รับรู้เรื่องราวอื่นอีก..."

ลุงคะ.. อันนี้.. หนูว่า.. จู่ๆ พาไป.. มันไม่แปลกหรอคะ?

เพราะว่าน้องยังไม่เคยเล่าอะไรให้ฟัง.. ว่ามีอะไรที่มันอยู่ในใจในหัว

ลุงว่า.. เรื่องนี้เกี่ยวหรอคะ? .....

หนูว่า.. น้องหนูก็พอมีสะตุ้งสะตังนะ.. มีมากกว่าหนู ... หน้าที่การงานก็ดี ... แฟนก็น่ารัก

หนูไม่ค่อยเข้าใจอ่ะค่ะ.. ลุงอธิบายอีกนิดนะคะ... q*056




"หมอบอกแค่มีโอกาสทำร้าย...ตัวเองสูง..ก็จริง แต่..เราจะต้องเฝ้าแบบนี้ไปจน วันตายเลยหรอ...ยาก็มีส่วนน๊ะ...ผมว่ารักษาทางจิต อาจจะต้องปฎิบัติธรรม...หรือ พูดคุยกับคนที่...มีศีลมี ธรรมะ....แค่เขาเบื่อหน่ายกับรูทีน...ผมยังสงสัยทุกวันนี้ ยาน่ะ ช่วยรักษา หรือ ช่วยแร่งไม่รู้..เพือนผมยิ่งกินยิ่งแย่..ติดยา..ไปแร้ว.."


เรื่องยา... หนูไม่ทราบค่ะ... แต่หมอบอกว่า.. "หายได้ด้วยการกินยาเท่านั้น" (หนูบอกหมอว่าน้องไม่ค่อยยอมกินยา)

แต่กินยาแล้วจะง่วงมากและเบลอ.. น้องจึงไม่ค่อยกิน.. เพราะกินแล้วทำงานไม่ได้ ... และหนูก็ยังไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเขาได้ด้วย.. ยังไม่กล้าพูดจาขัดความรู้สึกเขามากนัก เพราะเขาเพิ่งเปิดรับ.. เดี๋ยวจะกลายเป็นปิดประตูซะอีก


ส่วนเรื่องเฝ้าเขา...

หากเขาเป็นหนักมากและไม่ดีขึ้น.. เขาก็คงถูกพิจารณาให้ออกจากงานเองแหละค่ะ.. และถ้าเป็นอย่างนั้น..ก็คงกลับบ้านแน่นอน (แต่หนูไตร่ตรองแล้ว.. ว่า คนที่บ้านนั้นแหละที่จะเป็นสิ่งเร้าทำให้อาการเขาทรุด)

แต่ไม่ว่าจะยังไง.. ถึงแม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว.. เขาต้องการหนูจริงๆ .... แม้ว่าต้องตลอดชีวิต.. หนูก็จะทำค่ะ... ก็ชีวิตน้องสาวหนูทั้งคนนี่นะ.... q*014

.... แต่ไม่หรอกค่ะ... เขาต้องดีขึ้นสิน่า.... เนาะลุง .... คริๆ q*012


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #15 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 04:43 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณstepp


ก็ตามที่ได้ตอบท่านอื่นๆ ไปแหละนะคะ.. q*012

แล้ว.. ที่คุณแนะนำว่า.."ให้ความรักและแนวคิดชีวิตให้เยอะๆดู ไม่รุคุณจะถ่ายทอดได้แค่ใหน"


เรื่องความรัก..ไม่ต้องห่วงค่ะ... q*014

แต่เรื่องการให้แนวคิดชีวิตให้เยอะๆ ...... รู้สึกว่าเขาจะยังไม่เปิดรับค่ะ.. เขาแค่อยากพูด.. พูดๆๆๆๆๆๆ .. แต่ไม่อยากฟัง.. ... ประมาณว่า.. ถ้าเขาไม่ได้ถามอะไร ก็กรุณาอย่าส่งเสียง... อะไรประมาณนั้น...

อีกอย่าง.. ความสามารถในการถ่ายทอดทางวาจา.. น้อยค่ะ... ยิ่งเวลาที่จิตใจไม่ปกติ.. ยิ่งทำไม่ได้...

แต่ถ้าเขาดีขึ้นกว่านี้แล้ว..จะลองพยายามดูนะคะ... q*021


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #16 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 04:59 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ที่เราตอบไป.. เป็นแค่เพียงความรู้สึกนึกคิดส่วนตัวนะคะ... ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกหรือผิด เหมะสมหรือไม่

ถ้าใครอ่านแล้วคิดว่าความคิดของเรามันไม่ใช่.. ก็ช่วยชี้แจงเพิ่มเติมด้วยนะคะ


ส่วนเรื่องงาน.. ยังตัดสินใจไม่ได้ .. เพราะเผอิญว่า.. ได้พบว่าน้องดีขึ้น..และจะสามารถดีขึ้นมากกว่านี้เรื่อยๆ ได้..หากได้รับการดูแลที่ดี


ใครมีความเห็นอย่างไรจะเพิ่มเติม หรือบอกกล่าว หรือชี้แนะ.. หรือพูดคุยด้วย..

เราขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ

..ขอบคุณค่ะ..




ปล.1 เราคงมาตอบได้เฉพาะช่วงที่ว่าง และไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันกับน้อง..เท่านั้นนะคะ

ปล.2 ................ จำไม่ได้แล้ว..... แห่ะๆ .. q*027 ........... q*012

ปล.3 ไปนอนก่อนนะคะ.. พรุ่งนี้ต้องไปทำกิจกรรมกับน้องอีกเยอะเลย... ... ฝันดีนะคะทุกคน... q*021


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เสียเวลาฟร่ะ
เรทกระทู้
« ตอบ #17 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 08:45 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ที่เราตอบไป.. เป็นแค่เพียงความรู้สึกนึกคิดส่วนตัวนะคะ... ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกหรือผิด เหมะสมหรือไม่

ถ้าใครอ่านแล้วคิดว่าความคิดของเรามันไม่ใช่.. ก็ช่วยชี้แจงเพิ่มเติมด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องงาน.. ยังตัดสินใจไม่ได้ .. เพราะเผอิญว่า.. ได้พบว่าน้องดีขึ้น..และจะสามารถดีขึ้นมากกว่านี้เรื่อยๆ ได้..หากได้รับการดูแลที่ดี


ใครมีความเห็นอย่างไรจะเพิ่มเติม หรือบอกกล่าว หรือชี้แนะ.. หรือพูดคุยด้วย..

เราขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ

..ขอบคุณค่ะ..




ปล.1 เราคงมาตอบได้เฉพาะช่วงที่ว่าง และไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันกับน้อง..เท่านั้นนะคะ

ปล.2 ................ จำไม่ได้แล้ว..... แห่ะๆ .. q*027 ........... q*012

ปล.3 ไปนอนก่อนนะคะ.. พรุ่งนี้ต้องไปทำกิจกรรมกับน้องอีกเยอะเลย... ... ฝันดีนะคะทุกคน... q*021





คงไม่จำเป็นมั้ง ดูที่คุณตอบคำแนะนำของใครๆ ไม่เห็นจะเข้าตาคุณสักข้อนี่ คุณก็ยังคงยึดความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งอยู่เช่นเดิม แล้วก็บอกว่ายังให้ข้อมูลไม่หมด ฉันนับถือจริงๆ เรื่องเรียกร้องความสนใจ คุณเก่งและชำนาญเรื่องนี้มากๆ ระดับขั้นเทพจริงๆ ทีหลังก็ระบุด้วยว่าแค่มาระบาย ไม่ต้องการความเห็น มีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว คนอื่นเค้าจะได้ไม่เสียเวลา เสียความห่วงใยที่ให้ไปฟรีๆ q*018q*018


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #18 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 11:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คงไม่จำเป็นมั้ง ดูที่คุณตอบคำแนะนำของใครๆ ไม่เห็นจะเข้าตาคุณสักข้อนี่ คุณก็ยังคงยึดความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งอยู่เช่นเดิม แล้วก็บอกว่ายังให้ข้อมูลไม่หมด ฉันนับถือจริงๆ เรื่องเรียกร้องความสนใจ คุณเก่งและชำนาญเรื่องนี้มากๆ ระดับขั้นเทพจริงๆ ทีหลังก็ระบุด้วยว่าแค่มาระบาย ไม่ต้องการความเห็น มีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว คนอื่นเค้าจะได้ไม่เสียเวลา เสียความห่วงใยที่ให้ไปฟรีๆ q*018q*018




มันต้องตรงใจคุณเท่านั้นหรือคะ.. คุณ ข. ..... q*014


ที่จริง.. เพราะไม่อยากให้คุณต้องเคืองตาเคืองใจ.. ก็เลยไม่เข้ามาซะนาน

แต่ครั้งนี้มันไม่ไหวจริงๆ ... ขอนะ.. q*014



ที่จริง (อีกรอบ q*020 ) ก็รู้แหละว่าจะต้องโดนคุณต่อว่า (อีกเช่นเคย q*012 )

แต่.. ก็บอกเหมือนเดิมค่ะ.. ว่าแค่ชี้แจงความรู้สึกนึกคิด.. เพราะมีบางคนที่เป็นห่วงและติดตามอยู่ .. อย่างเช่นคุณ "ค่ำแล้วนะ" เป็นต้น (ให้ลิ้งค์ผู้ใหญ่บางท่านไว้)



และก็ใช่ว่าคำแนะนำของใครๆ ไม่มีผลนี่คะ..

หากคุณอ่านดีๆ คุณจะเห็นว่า...

ฉันตระหนักตามคำแนะนำของความเห็นที่สอง ..

อย่างน้อย.. ก็ทำให้ฉันตัดสินใจไม่ไปอบรม..เพื่อที่จะอยู่กับน้องสาว.. ทั้งๆ ที่ฉันให้ความสำคัญกับหลักสูตรนี้มาก..มากกว่าเรื่องของราคา (แต่คงไม่นั่งอธิบายให้คุณฟังหรอกนะ)



เรื่องที่ยังให้ข้อมูลไม่หมด.. ก็จริง... ยังไม่หมด..

หากคุณอ่านด้วยใจเป็นกลาง.. คุณคงจะเห็นว่ามีข้อมูลเพิ่มเติมขึ้นมา..

และถึงกระนั้น.. ก็ยังไม่หมดอยู่ดี.. ( q*020 )



ส่วนเรื่องที่คุณว่าฉัน"ยังคงยึดความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งอยู่เช่นเดิม" .. นั่นหมายถึงว่า.. ฉันมี "คำตอบในใจ" แล้วว่าจะทำอย่างไรต่อไป...

ฉันบอกได้ค่ะว่าตอนนี้ฉันยังไม่ได้ข้อสรุป .. เพียงแต่นำคำแนะนำของคนอื่นมาปรับคิด.. และพิจารณาร่วมกับสถานการณ์ตรงหน้า.... เท่านั้นเอง



คุณอาจไม่เห็นความสำคัญของการพูดคุยกับคนอื่นนะคะ

แต่อยากบอกว่า...

อย่างน้อย.. การได้พูดคุยกับคนที่เขาห่วงใยเรา..

มันทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายลงเยอะค่ะ... q*014



ฉันขี้เกียจกลับไปพูดเรื่องเดิมๆ นะคุณ ข.

แต่จะอย่างไรก็ตาม...

.. ขอบคุณมากนะคะ.. ที่ห่วงใย..

และขอโทษด้วย.. ที่ทำให้คุณรู้สึกเสียเวลา....



..หัวใจดวงเดิม..[/color]

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
มองผิดมองใหม่ได้
เรทกระทู้
« ตอบ #19 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 11:25 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 



มันต้องตรงใจคุณเท่านั้นหรือคะ.. คุณ ข. ..... q*014


ที่จริง.. เพราะไม่อยากให้คุณต้องเคืองตาเคืองใจ.. ก็เลยไม่เข้ามาซะนาน

แต่ครั้งนี้มันไม่ไหวจริงๆ ... ขอนะ.. q*014



ที่จริง (อีกรอบ q*020 ) ก็รู้แหละว่าจะต้องโดนคุณต่อว่า (อีกเช่นเคย q*012 )

แต่.. ก็บอกเหมือนเดิมค่ะ.. ว่าแค่ชี้แจงความรู้สึกนึกคิด.. เพราะมีบางคนที่เป็นห่วงและติดตามอยู่ .. อย่างเช่นคุณ "ค่ำแล้วนะ" เป็นต้น (ให้ลิ้งค์ผู้ใหญ่บางท่านไว้)



และก็ใช่ว่าคำแนะนำของใครๆ ไม่มีผลนี่คะ..

หากคุณอ่านดีๆ คุณจะเห็นว่า...

ฉันตระหนักตามคำแนะนำของความเห็นที่สอง ..

อย่างน้อย.. ก็ทำให้ฉันตัดสินใจไม่ไปอบรม..เพื่อที่จะอยู่กับน้องสาว.. ทั้งๆ ที่ฉันให้ความสำคัญกับหลักสูตรนี้มาก..มากกว่าเรื่องของราคา (แต่คงไม่นั่งอธิบายให้คุณฟังหรอกนะ)



เรื่องที่ยังให้ข้อมูลไม่หมด.. ก็จริง... ยังไม่หมด..

หากคุณอ่านด้วยใจเป็นกลาง.. คุณคงจะเห็นว่ามีข้อมูลเพิ่มเติมขึ้นมา..

และถึงกระนั้น.. ก็ยังไม่หมดอยู่ดี.. ( q*020 )



ส่วนเรื่องที่คุณว่าฉัน"ยังคงยึดความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งอยู่เช่นเดิม" .. นั่นหมายถึงว่า.. ฉันมี "คำตอบในใจ" แล้วว่าจะทำอย่างไรต่อไป...

ฉันบอกได้ค่ะว่าตอนนี้ฉันยังไม่ได้ข้อสรุป .. เพียงแต่นำคำแนะนำของคนอื่นมาปรับคิด.. และพิจารณาร่วมกับสถานการณ์ตรงหน้า.... เท่านั้นเอง



คุณอาจไม่เห็นความสำคัญของการพูดคุยกับคนอื่นนะคะ

แต่อยากบอกว่า...

อย่างน้อย.. การได้พูดคุยกับคนที่เขาห่วงใยเรา..

มันทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายลงเยอะค่ะ... q*014



ฉันขี้เกียจกลับไปพูดเรื่องเดิมๆ นะคุณ ข.

แต่จะอย่างไรก็ตาม...

.. ขอบคุณมากนะคะ.. ที่ห่วงใย..

และขอโทษด้วย.. ที่ทำให้คุณรู้สึกเสียเวลา....



..หัวใจดวงเดิม..





มองผิดมองใหม่ได้ คุณอ้อ .. ไม่จำเป็นที่จะต้องมามีความคิดเห็นเหมือนฉัน แล้วฉันถึงจะพอใจ

คุณเปิดกระทู้มา ปริ่มว่าน้องคุณกำลังจะคว้ามีดมาแทงตัวอยู่มะรอมมะร่อ

แต่เอาเข้าจริง ข้อมูลต่อมา งานการก็ดี แฟนก็น่ารัก แค่งานไม่โดนใจนิดหน่อย

อย่าให้บรรยายเลย ฉันเข้ามาอ่านฉันไม่รู้ว่าเป็นคุณฉันก็เป็นห่วงมากๆ

แต่ก็ตะหงิดๆนิดนึงเหมือนกัน ว่าแหม๋มม ทำไมชีวิตเค้าช่างปัญหาประชิดตัวไปหมด

แต่ก็ยังมองแง่ดีว่าเค้าทุกข์จริง

ก็ห่วงใยไป ..

แต่แล้ว ฉันมาอ่านคุณตอบความห่วงใยของทุกคน ฉันเห็นว่ามันไม่ได้เครียดอย่างที่คุณเขียนแต่แรก

ถ้าน้องคุณป่วยจริง ฉันว่าคุณเองก็ควรพบหมอเช่นกันนะ คุณอ้อ

อีกอย่าง อยากจะเข้ามาเล่นในบอร์ด จะต้องมาเกรงใจอะไรฉัน เป็นไรมากป่าว? q*031




noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #20 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 13:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณเปิดกระทู้มา ปริ่มว่าน้องคุณกำลังจะคว้ามีดมาแทงตัวอยู่มะรอมมะร่อ

แต่เอาเข้าจริง ข้อมูลต่อมา งานการก็ดี แฟนก็น่ารัก แค่งานไม่โดนใจนิดหน่อย

อย่าให้บรรยายเลย ฉันเข้ามาอ่านฉันไม่รู้ว่าเป็นคุณฉันก็เป็นห่วงมากๆ

แต่ก็ตะหงิดๆนิดนึงเหมือนกัน ว่าแหม๋มม ทำไมชีวิตเค้าช่างปัญหาประชิดตัวไปหมด

แต่ก็ยังมองแง่ดีว่าเค้าทุกข์จริง

ก็ห่วงใยไป ..

แต่แล้ว ฉันมาอ่านคุณตอบความห่วงใยของทุกคน ฉันเห็นว่ามันไม่ได้เครียดอย่างที่คุณเขียนแต่แรก

ถ้าน้องคุณป่วยจริง ฉันว่าคุณเองก็ควรพบหมอเช่นกันนะ คุณอ้อ

อีกอย่าง อยากจะเข้ามาเล่นในบอร์ด จะต้องมาเกรงใจอะไรฉัน เป็นไรมากป่าว? q*031



ตอบคุณ ข.

ข้อ1. อาจเพราะคุณมีความห่วงใยต่อความทุกข์ของเพื่อนๆ มาก.. จึงทำให้คุณมองทุกอย่างไปในทางลบมากๆ ... อันนี้ฉันก็ขอขอบคุณมากๆ ค่ะ.. .. แต่ก็อยากให้คุณลองกลับไปอ่านดูอีกรอบนะคะ.. ว่าฉันไม่ได้พูดในทำนองว่าน้องกำลังจะฆ่าตัวตาย.. แค่บอกว่า.. หมอบอกฯ และฉันดูอาการแล้วว่าน่าเป็นห่วงจริง.. เพราะคนที่เป็นโรคนี้เราไม่รู้ว่าตอนไหนเขาคิดอะไร .. จึงจำเป็นต้องดูแลใกล้ชิด ....


ข้ออื่นเดี๋ยวมาตามตอบทีหลังนะคะ.. เดี๋ยวต้องไปข้างนอกกับน้องแล้ว... q*014



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เล่าให้ฟัง
เรทกระทู้
« ตอบ #21 เมื่อ: 25 ก.ย. 10, 20:28 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตามที่ผมอ่านมาตั้งแต่ต้นจนจบผมว่าเรื่องมันวกไปวนมานะครับ ตกลงน้องสาวคุณเลิกกับแฟนไปแล้วหรือยังครับเพราะในกระทู้นึงคุณบอกว่าน้องสาวเลิกกับแฟน แต่พอผมอ่านอีกกระทู้นึงคุณก็บอกว่าน้องสาวคุณมีแฟนหน้าตาดี ผมก็เลย งง กับคุณ แต่ถ้าหากน้องสาวคุณเลิกกับแฟนแล้วเรื่องนี้ต้องมีส่วน กับความเครียดของน้องสาวคุณนะครับ(ความคิดผมเองนะครับ)ส่วนเรื่องที่น้องสาวกินยาแล้วรู้สึก เบอ ๆ พูดไม่รู้เรื่อง และจะงว่งนอน ยาตัวนี้ผมคิดว่าน่าจะเป็นยากล่อมประสาทให้น้องคุณอยู่ในโลกส่วนตัวของเขา ในช่าวนี้เขาสามารถทำอะไรก็ได้นะครับ คุณควรที่จะสังเกตุอาการเขาด้วย และที่คุณบอกว่าเมื่อคุณไปอยู่กับน้องสาวของคุณเขาจะมีอากัปกิริยาที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นนั้น ผมมองว่าน้องสาวของคุณต้องการมีคุณอยู่เคียงข้างคอยเป็นเพื่อนเล่น เพื่อนเที่ยว เพื่อนนอน เพื่อนกิน เพื่อนที่คอยพูดคุยกับเขา และที่สำคัญคุณเป็นพี่สาวของเขาการที่น้องได้อยู่กับพี่สาวเขามันจะทำให้เขามีความสุข มีความอบอุ่น เป็นผลให้ความคิดของเขาในขณะนั้นปลอดโปร่ง ไม่ว้าวุ่นกับปัญหา และที่เขาคิดหาทางชวนคุณไปเที่ยวนั่นคือ สิ่งที่น้องสาวคุณต้องการไม่ว่าจะด้วยเพราะต้องการเที่ยวเพื่อลืมเรื่องราวปัญหา หรือเพื่อผ่อนคลาย หรือเพื่อต้องการความอบอุ่นที่อาจจะขาดหายไปก็แล้วแต่ คุณควรจะตามใจเขาบ้างถ้าหากเรื่องที่ทำมันไม่ผิดแปลกอะไร และส่วนมากคนที่ทำงานมักจะมองว่างานคือเงิน ตำแหน่งหน้าที่คือความสำเร็จ แต่สำหรับผมแล้วความสำเร็จสูงสุดคือการเข้าใจ และความอบอุ่นในครอบครัวที่จะทำให้เกิดความสุขทางกายและทางใจต่างหากล่ะ เพราะว่าถ้าใจเป็นสุข กายก็จะสุขตาม แต่ถ้าหากใจเป็นทุกข์ กายก็จะทุกข์ตามครับผม

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
งง
เรทกระทู้
« ตอบ #22 เมื่อ: 26 ก.ย. 10, 20:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เอาน้องไปฝากไว้ที่รพ.สมเด็จเจ้าพระยาซะก่อนระหว่างที่คุณไม่ว่าง เขามีรถและเจ้าหน้าที่มารับและดูแล อย่างน้อยจะได้ขัดขวางไม่ให้ฆ่าตัวตาย พอเสร็จธุระแล้ว ก็รีบไปจัดการต่อละกัน ช่วงนี้พอปลีกเวลาไปได้ก็แวะไป คุยกับหมอซะด้วย

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อู๊ด
เรทกระทู้
« ตอบ #23 เมื่อ: 28 ก.ย. 10, 02:04 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ผมได้อ่านข้อความของคุณโดยบังเอิน แต่มันตรงกับเรื่องของผมในตอนนี้เลย เพราะเมื่อต้นเดือน ก.ย.53ที่ผ่านมานี้เอง
แฟนผมได้กินยาเพื่อที่จะฆ่าตัวตาย โชคยังดีที่ผมกลับเข้าบ้านก่อนเวลาปรกติ จึงช่วยได้ทันเวลา มาทราบจากหมอที่ทำการรักษาว่าแฟนเป็นโรคซึมเซ้า ในระยะที่ 2 ตอนนี้ก็เกือบครบเดือนแล้ว ยังต้องกินยาคลายกังวลทุกวันเลย คนอื่นจะคิดยังงัยผมไม่รู้ แต่สำหรับผมไม่มีอะไรที่จะสำคัญกว่าชีวิตคนไม่มีอีกแล้ว เท่าที่ผมอ่านเรื่องคุณมาควรรับมาอยู่ด้วยกันให้มีคนดูแล อย่าปล่อยให้อยู่คนเดียวเด็ดขาด เพราะอาจจะไม่มีโอกาศได้ดูแลรักษาเหมือนกับผมก็ได้ ขอเป็นกำลังใจให้อีกแรง
โชคดีครับ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28 ก.ย. 10, 02:06 น โดย parkoa » noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อู๊ด
เรทกระทู้
« ตอบ #24 เมื่อ: 28 ก.ย. 10, 10:56 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หวัดดีอีกครั้งครับ ต่อจากเมื่อคืน อย่าปล่อยให้อยู่คนเดียวนานๆ ต้องพูดคุยด้วยบ่อย
เพราะโรคซึมเศร้าถ้าปล่อยให้อยู่คนเดียวนานๆ เขาจะคิดวกวนกลับมาหาเรื่องทำร้ายตัวเองอีก
เดียวนี้โรคซึมเศร้าเป็นกันมากและเป็นโดยไม่รู้ตัว ต้องมั่นดูแลเอาใจใส่กันให้มากๆนะครับเพราะผมมีประสพการณ์แล้วเป็นห่วง

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงเดิม
เรทกระทู้
« ตอบ #25 เมื่อ: 29 ก.ย. 10, 00:53 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 


ตอบคุณ ข.

ข้อ1. อาจเพราะคุณมีความห่วงใยต่อความทุกข์ของเพื่อนๆ มาก.. จึงทำให้คุณมองทุกอย่างไปในทางลบมากๆ ... อันนี้ฉันก็ขอขอบคุณมากๆ ค่ะ.. .. แต่ก็อยากให้คุณลองกลับไปอ่านดูอีกรอบนะคะ.. ว่าฉันไม่ได้พูดในทำนองว่าน้องกำลังจะฆ่าตัวตาย.. แค่บอกว่า.. หมอบอกฯ และฉันดูอาการแล้วว่าน่าเป็นห่วงจริง.. เพราะคนที่เป็นโรคนี้เราไม่รู้ว่าตอนไหนเขาคิดอะไร .. จึงจำเป็นต้องดูแลใกล้ชิด ....


ข้ออื่นเดี๋ยวมาตามตอบทีหลังนะคะ.. เดี๋ยวต้องไปข้างนอกกับน้องแล้ว... q*014






คุณ ข. คะ .. ฉันขออนุญาตไม่อธิบายเพิ่มเติมแล้วนะคะ.. คุณลองกลับไปค่อยๆ อ่านอีกทีแล้วกัน

ส่วนเรื่องพฤติกรรมของฉัน.. คุณจะคิดอย่างไร นั่นเป็นสิทธิของคุณ ... แล้วแต่กรรมระหว่างเราจะพาไปค่ะ.. q*014


..หัวใจดวงเดิม..

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
..หัวใจดวงน้อย..
เรทกระทู้
« ตอบ #26 เมื่อ: 29 ก.ย. 10, 01:04 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ขออนุญาตระบายความรู้สึก (บางส่วน) .. นะคะ


ครั้งแรก.. ที่เข้ามา.. เพราะสับสนมาก..

ต่อมา.. ก็อยากให้ที่นี่.. เป็นที่ระบาย.. บอกเล่าเรื่องราวและเหตุการณ์(รวมถึงการขอคำปรึกษา) ระหว่างที่ดูแลน้อง

แต่พอเจอความคิดเห็นของบางท่านแล้ว... ก็เปลี่ยนใจ



วันนี้.. ได้มาเห็นข้อความคุณอู๊ด.. รู้สึกดีขึ้นมากทีเดียว...

..ใช่ว่ารู้สึกดีที่มีคนอื่นประสบเรื่องเลวร้ายนะคะ

แต่รู้สึกดีขึ้น.. เมื่อได้รับรู้ว่า... ไม่ใช่เราคนเดียว..ที่ต้องเผชิญกับเรื่องราวและความรู้สึกเหล่านี้...

ขอบคุณ คุณอู๊ดอีกครั้งนะคะ... q*014


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
..หัวใจดวงน้อย..
เรทกระทู้
« ตอบ #27 เมื่อ: 29 ก.ย. 10, 01:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
พาน้องไป...วัดพระพุทบาทน้ำพุ ครับ...ไปดูคนที่เขาไม่มีโอกาส

พาดู..คนที่ยากลำบาก..คนพิการที่เขาต่อสู้...คนที่ต้องเผชิญชะตากรรม..เช่นติดคุก ติดตาราง..

...หรือ..คนที่เขา พิการ..กายไม่ได้พิการใจ...สักวันนึง...สองวัน..เชื่อว่าน่าจะ..ช่วยได้

ถ้าน้องคุณ ยังไม่เป็นมากถึงกับไม่รับรู้เรื่องราวอื่นอีก...หมอบอกแค่มีโอกาสทำร้าย...ตัวเองสูง..

ก็จริง แต่..เราจะต้องเฝ้าแบบนี้ไปจน วันตายเลยหรอ...ยาก็มีส่วนน๊ะ...ผมว่ารักษาทางจิต

อาจจะต้อง ปฎิบัติธรรม ...หรือ พูดคุยกับคนที่...มีศีลมี ธรรมะ ....แค่เขาเบื่อหน่าย..

กับรูทีน...
ผมยังสงสัยทุกวันนี้ ยาน่ะ ช่วยรักษา หรือ ช่วยแร่งไม่รู้..เพือนผมยิ่งกินยิ่งแย่..

ติดยา..ไปแร้ว..




ลุงคะ..


เมื่อวาน (หรือเมื่อวานก่อนก็ไม่รุ๊) .. หนูลองเปรยๆ แล้วเรื่องไปเที่ยววัด... ดูน้องสนใจเหมือนกันค่ะ.. ( q*021 ) .. แต่นั่นมันเป็นอารมณ์ ณ ตอนนั้นนะคะ.. ถึงเวลาสะดวกจริงๆ ไม่รู้ว่าจะไปด้วยหรือเปล่าสิ... q*027

เรื่องปฏิบัติธรรม.. เขาปฏิเสธค่ะ.. q*034

พูดคุยกับคนที่มีศีลมีธรรม ... ??? ใครอ่ะคะ.. ที่ไหน.. แล้วจะบอกน้องว่าไงอ่ะคะตอนพาไป (หวังว่าคงไม่ใช่พระนะคะ.. เพราะหนูกลัวพระ q*001 )

แล้วก็... น้องหนูเขาไม่ได้แค่เบื่อหน่ายกับงานรูทีนค่ะ.. แต่เพราะเขาป่วย.. เขาจึงไม่สามารถทำงานที่ต้องใช้สมองได้เลย .. ทำได้เฉพาะงานรูทีน... เขายังรับรู้ในส่วนนั้น จึงทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า .. ... ลุงเป็นคนพิเศษของหนูนะ.. หนูอยากให้ลุงเข้าใจ..... q*014


..หลานลุง..


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงน้อย
เรทกระทู้
« ตอบ #28 เมื่อ: 29 ก.ย. 10, 01:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอบคุณ 2 ง (งง)


น้องสาวฉันเป็นโรคเครียด+ซึมเศร้า ค่ะ.. ซึ่งฉันคิดว่าคนที่เป็นโรคนี้ ต้องการได้รับการเยียวยาทางจิตใจด้วย

ที่สำคัญคือแกยังมีสติอยู่บ้าง (ขึ้นอยู่กับความหนัก-เบา ของอาการ .. เป็นช่วงๆ ) ไม่ถึงกับวิกลจริตหรือไม่รู้ตัวเลย

ดังนั้นฉันคิดว่า.. การจะเอาแกไปทิ้งไว้ที่โรงบาล .. คงยังไม่เหมาะค่ะ.. และหากทำเช่นนั้นในตอนนี้ ก็คงจะเป็นการทำร้ายจิตใจแกมาก และทำให้อาการแกยิ่งหนักกว่าเดิม .. คุณเห็นด้วยไหมคะ... q*014


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
หัวใจดวงน้อย
เรทกระทู้
« ตอบ #29 เมื่อ: 29 ก.ย. 10, 01:47 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หวัดดีอีกครั้งครับ ต่อจากเมื่อคืน อย่าปล่อยให้อยู่คนเดียวนานๆ ต้องพูดคุยด้วยบ่อย
เพราะโรคซึมเศร้าถ้าปล่อยให้อยู่คนเดียวนานๆ เขาจะคิดวกวนกลับมาหาเรื่องทำร้ายตัวเองอีก
เดียวนี้โรคซึมเศร้าเป็นกันมากและเป็นโดยไม่รู้ตัว ต้องมั่นดูแลเอาใจใส่กันให้มากๆนะครับเพราะผมมีประสพการณ์แล้วเป็นห่วง



คุณอู๊ดคะ..


ตอนนี้ประสบการณ์เราใกล้เคียงกันแล้วค่ะ..... q*014


เช้าวันจันทร์ .. ฉันส่ง SMS ไปบอกหัวหน้าว่า.. วันนี้(วันจันทร์) ฉันไม่ไปทำงานนะ จะอยู่ดูน้อง

ซักประมาณ เจ็ดโมง.. น้องตื่นขึ้นมาบอกว่า..

"ตัวเอง... วันนี้ตอนสายๆ เค้าจะไปหาหมอแหละ (หมอตานัด..เป็นต้อลม) .. แล้วบ่ายเค้าจะไปทำงาน"

ฉันก็โอเค.. น้องไม่ได้อยู่คนเดียว... ฉันจึงตัดสินใจไปทำงาน (ออกจากห้องประมาณเจ็ดโมงสี่สิบ)

ไปถึงจ๊อบลูกค้าประมาณเก้าโมง .. หัวหน้าฉันเจอก็ทำหน้างงๆ และถามฉันว่า "อ้าว ต. มาทำไมเนี่ย"

เกือบสิบโมง.. น้องโทรมาถามว่าฉันถึงที่ทำงานหรือยัง .. แล้วซักพักก็ส่ง SMS มาหา.. บอกว่า รักฉันมากนะ ...

ฉันเริ่มกังวลแล้ว.. แต่ก็ยังหน้ามึนทำงานต่อไป

แต่ก็ทนทำงานไปได้ไม่นาน.. สุดท้ายฉันก็เก็บโน๊ตบุ๊คส์และลาหัวหน้ากับทีมเพื่อกลับไปหาน้อง

ระหว่างลงลิ๊ฟ .. ฉันโทรเช็กน้องว่ายังอยู่ดีหรือเปล่า .. แต่ฉันฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง.. เสียงน้องแปลกๆ และไม่ชัด

ฉันยิ่งกังวลใจมากขึ้น.. แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าคงไม่มีอะไรหรอก

ฉันขึ้นแท็กซี่กลับ

ระหว่างที่ขึ้นแท็กซี่.. ฉันได้คุยโทรศัพท์กับน้อง.. (จำไม่ได้แระว่าใครโทรหาใคร)

เสียงน้องไม่ดีเลย.. และกำลังร้องไห้

สรุปได้ความว่า..

.. น้องกำลังทำร้ายตัวเอง... โดยการเอากรรไกรกรีดข้อมือ...

....

แต่ไม่เข้า...

... ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะบุญรักษาน้อง.. หรือเพราะอะไร ... .. แต่ก็ดีแล้ว.. ดีที่ไม่เข้า... มีแค่รอยเส้นแดงๆ เต็มไปหมด

....

.....

..


ฉันห่างน้องมาแค่สองชั่วโมง.. น้องก็ทำร้ายตัวเองซะแล้ว...

..ต่อไปนี้.. ฉันไม่กล้าห่างน้องแล้วค่ะ.....



..

เมื่อสายๆ น้องตื่นมา.. แล้วก็บอกว่าปวดแขน..

แล้วก็บอกว่า...

.. เมื่อคืน.. เขาก็ทำอีกแล้ว.....

.. คืนนี้... ฉันต้องอยู่เฝ้าแกใช่ไหมคะ?......


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม