หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ชีวิตนี้ช่างรันทดเสียจริง  (อ่าน 9511 ครั้ง)
Guest
คนรันทด
เรทกระทู้
« เมื่อ: 21 ต.ค. 11, 16:51 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

ตอนนี้รู้สึกท้อแท้มาก ใครก็ได้ช่วยให้คำแนะนำเราหน่อยค่ะ ลำพังแค่สามคนพ่อแม่ลูก ก็แทบไม่พอกินพอใช้อยู่แล้ว แต่นี่ต้องมานั่งเลี้ยงคนอื่นอีก

แฟนเราเมื่อก่อน ที่บ้านฐานะดีมากค่ะ ถึงขั้นเศรษฐีเลยก็ว่าได้ แต่ว่าโดนญาติและร่างทรงสูบเงินไปจนหมดตัว แฟนก็บอกกับแม่เค้าว่า ทำไมต้องไปให้เงินคนอื่นด้วย แม่เลี้ยงตอบกลับมาว่า "นี่มันเงินของชั้น แกอย่ามายุ่ง ชั้นจะให้ใครมันก็เรื่องของชั้น ชั้นเอาแกมาเลี้ยงก็บุญแล้ว" แฟนก็เลยไม่ไปยุ่งอีก หนังสือก็เรียนไม่จบปริญญาตรี ต้องไปทำงานหาเงินส่งเสียตัวเองจนจบ

หลังจากที่แฟนเรียนจบ แม่เลี้ยงแฟนก็หมดตัวแล้ว ก็มาพูดดีด้วย "แม่ภูมิใจในตัวลูกจังเลย ดูสิส่งตัวเองจนเรียนจบปริญญาตรี" แล้วก็ไปคุยอวดคนทั้งหมู่บ้าน ว่าลูกเรียนจบปริญญาแล้วนะ ทุกวันนี้น้องสาวของแม่แฟนก็มาอยู่ด้วย วันๆไม่ทำอะไรนอกจากนั่งนินทาพี่สาวตัวเอง แต่ก็มากินข้าวหม้อเดียวกันนั่นแหล่ะ ทุกวันนี้หดหู่มาก ลูกก็อยู่ ป.1 แล้ว แต่ยังไม่มีเงินเก็บสักบาทเลย เปิดเทอมทีก็เอานู่นเอานี่ไปจำนำ ส่วนแม่เลี้ยงแฟนกับน้องสาวแม่เลี้ยงแฟน ก็นั่งกินนอนกินอย่างกับคุณนาย

เคยโมโหทะเลาะกับแฟนว่า ทำไมเราไม่ย้ายออกมาอยู่กันเองสามคนล่ะ เค้าตอบว่า จะให้เค้าทิ้งแม่ไปได้งัย แม่เลี้ยงดูเค้ามานะ เราก็เลยต้องทนอยู่แบบไร้อนาคต กินอะไรก็ไม่ค่อยอิ่ม เพราะแฟนทำงานคนเดียว แต่ต้องหาเลี้ยงคนทั้งบ้านอีกสี่คน เราเองก็พยายามหางานทำแล้ว แต่ไม่มีที่ไหนเรียกตัวเลย พอเรียกไปสัมภาษณ์เค้าก็ไม่ได้เรียกไปทำงาน

วันๆแม่แฟนจะพูดอยู่นั่นแหล่ะว่า ข้าวจะหมดแล้วนะลูก แฟนก็เครียดอีก เงินเดือนก็น้อย ไหนจะลูกไหนจะเมีย เฮ้ออออ อยากจะตายไปให้พ้นๆๆ บ้านที่อยู่ทุกวันนี้แม่เลี้ยงแฟนก็เอาไปให้ข้างบ้านยืมไปจำนอง วันดีคืนดีก็มีคนมาวนดูบ้าน บางคนก็มาถ่ายรูป ทนไม่ไหวเลยลงไปถาม ได้ความว่า เห็นบ้านน้องประกาศขายทอดตลาด พี่ก็เลยมาดู แต่เห็นมีคนอยู่ เลยไม่แน่ใจว่าถูกหลังหรือเปล่า วินาทีนั้นอึ้งไปเลยค่ะ ชีวิตทำไมมันบัดซบอย่างนี้นะ

ตอนนี้แม่แฟนอายุ 70 ปีค่ะ เนื่องจากแกกินแล้วก็นอน น้ำหนักประมาณ 200 กิโล รถยนต์ที่บ้านก็เพิ่งปล่อยให้ถูกยืด แกลำบากเลย ไม่มีรถไปหาหมอ จ้างสามล้อ สามล้อก็ไม่ยอมรับ ต้องจ้างสี่ล้ออย่างเดียวเลย

ใครมีคำแนะนำดีๆให้เราพ้นทุกข์บ้างคะ ทุกข์ใจมาก

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

กระทู้ฮอตในรอบ 7 วัน

Tags:
Guest
คล้ายคล้ายกัน
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 22 ต.ค. 11, 13:22 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ไม่่ต้องพาไปหาหมอแล้วค่ะ บอกไปเลยว่าไม่มีเงินแล้ว

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ออน
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 14:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

แฟน พี่เป็นคนดีจังเลยพี่ เอาน่า คนดียังไงก็ไม่ หมดหนทาง ต่อสู้ต่อไปพี่ สู้ๆๆ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เปงห่วง
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 14:26 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*069การสงเคราะห์บุตร ญาติ พ่อแม่พี่น้องเป็นสิ่งดี ถ้าจะให้ดี ทำดีกับคนรอบข้างและครอบครัวมากๆหาโอกาสทำบุญไหว้พระสวดมนต์ขอพรขอขมาเจ้ากรรมนายเวรแล้วสิ่งดีๆก็จะเข้ามาในชีวิตเอง

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ชีวิตต้องสู้
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 14:29 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เป็นกรรมครับ ต้องแบกรับไปนะไม่มีทางอื่นแล้ว หางานทำไปครับ แล้วก็ลองไปหาหมอดูดีๆซักคนเผื่อเค้าแนะนำอะไรได้ แต่ถ้าพูดถึงเรื่องรับขันธ์ก็อย่ารับเชียวนะครับ ลองดูผมเข้าใจว่าคุณมีการจัดเรียงลำดับความคิดที่ดีได้ครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ฝฝ
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 15:03 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ทางที่ดีที่สุด คุณควรหางานทำดีกว่าเพราะยังมีเรี่ยวมีแรง สำหรับแม่สามีน่ะจะให้ทำอะไรได้ในเมื่อ 70 แล้ว แฟนคุณตัดสินมจถูกที่สุดแล้ว

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผ่านมา
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 15:34 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ถ้าคิดว่าตัวเองโชคดีก็จะเห็นว่าตัวเองโชคดี แต่ถ้าคิดว่าตัวเองโชคร้ายก็จะเหมือนอย่างที่คุณคิดอยู่ คุณมีสามีที่ดีอยู่แล้ว รับผิดชอบครอบครัวและมีกตัญญู มีลูกที่น่ารัก บางคนอยากมีลูกก็ไม่มีด้วยซ้ำ คุณแม่สามีคุณต้องดูแลท่านอยู่แล้วเพราะแก่แล้วดูแลตัวเองไม่ได้ คุณดูแลมีกตัญญูต่อแม่สามี ลูกคุณก็จะดูเป็นตัวอย่าง ส่วนน้องแม่สามีนั้นก็ถือว่าเป็นภาระ แต่แม่สามีคุณเป็นคนอนุญาติให้เขาเข้ามาอยู่ คุณควรหางานทำ อย่าเกี่ยงงานหนักเงินน้อย ยิ่งที่บ้านคุณมีรายจ่ายเยอะ คุณยิ่งต้องช่วยสามีคุณหา เอาใจและให้กำลังใจสามีคุณมกๆ ดีเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่บ่น ไม่ว่าคุณให้ออกไปทำงานบ้าง สองแรงช่วยกันขยันขันแข็ง อย่าเอาแต่รอ อนาคตคุณอาจร่ำรวยกว่านี้มากๆก็ได้นะคะ ขอให้คุณมองในมุมที่ดีเป็นประโยชน์ต่อครอบครัว ครอบครัวมีแต่เรื่องดีๆเข้ามานะคะ โชคดีค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ดา
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 16:26 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สิ่งที่แฟนคุณทำถูกแล้วส่วนแม่แฟนก็เลี้ยงเค้าไปเถอะถ้าเราอกตัญูญูเราจะไม่รุ่งเรือง เอาเป็นว่าขยันสวดมนตืไหว้พระอุทิศส่วนกุศลรับรองช่วยได้จริงถ้าอย่างนั้นลองดาน์โลดต้นฉบับลูกไม่ดีแก้ที่พ่อแม่ พ่อแม่ไม่ดีแก้ที่ลูก
http://www.jarun.org/v6/th/digitallibraly-book.htmlแล้วก็หางานทำสู้ๆค่ะรับรองชีวิตเราดีขึ้นแน่นอนอย่าลืมอุทิศบุญกุศลด้วยนะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เกด
เรทกระทู้
« ตอบ #8 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 17:29 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หางานทำซิคะ เวลาเช้าขึ้นมาก็สวดมนต์ ไม่ต้องเยอะหรอกเดี่ยวก็ดีขึ้นเองคนกตัญญูยังไงก็ต้องดีขึ้น

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
danongda.
เรทกระทู้
« ตอบ #9 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 18:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณก็หางานทำบ้างซิคะ....คุณมัวแต่มองคนอื่นว่าเขาไม่ช่วยเหลือเอาแต่มาแพะแฟนคุณ...แล้วคุณไม่คิดเหรอว่าเขาก็มองคุณอย่างที่คุณมองเขานั้นแหละ...ทำตัวให้มีคุณค่าอย่าให้ใครมาว่าได้นะคะ q*030

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
นรารัตน์
เรทกระทู้
« ตอบ #10 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 19:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณยังโชคดีกว่าคนอีกมาก สามีเป็นคนดี รับรองว่าเขาจะโชคดีเนื่องจากทำบุญสงเคราะห์ญาติ บุญจะหนุนไม่ตกต่ำ คุณต้องเป็นกำลังใจให้เขา
อย่าคิดลบ ให้คิดเชิงบวกแล้วชีวิตจะเป็นสุข ใจเย็นๆค่อยๆคิดแล้วจะเจอทางออก ขอเป็นกำลังใจให้คุณและสามีเจอทางออกที่ดีสำหรับทุกๆคน

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
kamda
เรทกระทู้
« ตอบ #11 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 20:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เป็นกำลังใจให้คะ ตอนนี้อย่าคิดอะไรที่มันแย่ลง ให้กำลังใจสามีแล้วก็ตัวเรามากๆ ไปหางานทำสิคะ จะได้มีเงินเก็บของตัวเอง ให้ลูก แล้วพอยุ่งเราก็จะด้ไม่คิดมาก แล้วก็ไม่ต้องอยู่บ้านให้เสียบรรยากาศ คนก็มีปัญหากันทั้งนั้น แตกต่างกันไป สู้ๆคะ่

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #12 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 20:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ชีวิตน้องดูๆยังดีกว่าของพี่อีก แต่ตอนนี้พี่เองหลุดจากเรื่องทุกข์ใจได้ง่ายๆอย่างไม่อยากเชื่อด้วยคำตอบไม่กี่คำเลย อ่านยาวๆสักนิด เดี๋ยวตอนจบอาจมีคำตอบอะไรง่ายๆให้น้องน๊ะ เรื่องของพี่เป็นความเน่าๆที่เมียพี่รักและช่วยเหลือน้องๆเขากับแม่เขา แม่คนเดียวเลี้ยงลูก 10 คนได้ แต่ลูก10คนเลี้ยงแม่คนเดียวไม่ได้ อันนี้ใช้กับแกไม่ได้เลย พอผัวตายก็เหวี่ยงลูก 4 คนแจกให้คนอื่นเลี้ยง พอย้ายจากบ้านแม่ผัวได้ไม่นานแกก็..ได้ลูกจ้างในบ้านแม่ตัวเองเป็นผัวมีลูกอีก 1 คนมัน ไม่เคยเลี้ยงใครแม้แต่พ่อแม่ของมันเอง เมียพี่เลยเหมือนต้องคอยช่วยน้องๆในฐานะพี่สาวคนโต ตอนเพิ่งอยู่ด้วยกันที่เชียงใหม่ เราไม่มีเงินกันเลยก็ว่าได้ มี 5,000 บาทลงทุนค้าขายที่ไนท์บาซ่าเชียงใหม่ ยังไม่ทันที่จะมีอะไรขึ้นมา น้องชายมีเรื่องก็มาอยู่ที่เชียงใหม่ มาสร้างเรื่องชั่วๆไว้ จนแทบจะเลิกกันตอนลูกได้ขวบกว่าๆ พี่แยกมาอยู่กรุงเทพมีเงินแค่ 2,000 บาท มาลงทุนในสวนจตุจักรแต่ 1 ปีหลังจากนั้นพี่ทำขึ้นมาเป็น 2 ล้านกว่าไม่มีหนี้สินใดๆและมีความมั่นคงของงานแน่นปึ๊กมาถึงทุกวันนี้ ช่วงเริ่มมีเงินหลังจากมาทำการค้าในจตุจักรเพียง 1 ปี
พี่ก็วางมือในจตุจักร ให้คนอื่นๆมาทำแทนเพราะพี่ขยายงานที่เชียงใหม่แต่ไม่มีใครเข้าใจงานและดูแลได้ พี่เลยต้องดูงานทางเชียงใหม่ เดี๋ยวมีต่อ..
ผลที่ตามมาน๊ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #13 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 20:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ผลที่ตามมา..แม่เมียพี่เขาขายกิ๊ปติดผมที่ไนท์บาซ่าเชียงใหม่ ขายดีมากๆ
แต่เขารับมาแพง รับมา 28 บาทเดือนนึงขายหลายพันอัน ตัวพี่ก็ขายกิ๊ปนี้ในจตุจักร แต่พี่ได้ราคามา 20 บาทเพราะโรงงานที่ฉะเชิงเทราเขามาส่งพี่เองโดยตรง เมียพี่ก็อยากให้แม่มีกำไรมากขึ้นก็คุยกับพี่ พี่ก็เอามาส่งให้มัน 21 บาท ขายดีมากๆแต่หลังๆไม่จ่ายค่าของพี่ แต่มีเงินผ่อนทองใส่ทั้งแกและผัวลูกจ้างของแก มีเงินผ่อนรถมอเตอร์ไซค์ มีเงินผ่อนบ้านอีก พี่เลยหยุดส่งให้แก แกก็เลยต้องไปซื้อทางฉะเชิงเทราแพงกว่าและเงินสด อย่างงี้แกมีจ่ายน๊ะ ขำเน๊อะ สุดท้ายก็ไปโกงเขาตามสันดานแก วันที่ผัวลูกจ้างจะตายนึกยังไงไม่รู้เอาเงินมาให้พี่ 8,000 และบอกที่เหลือจะคืนให้ในเดือนเมษา เพราะแกจะได้แชร์มือสุดท้าย แกจะตัดบ้าน จ่ายค่าของพี่ที่เหลือ และจ่ายทางฉะเชิงเทราด้วย พอกลับไปสัก 2-3 ชั่วโมงแกตาย ตอนนั้นเดือนกุมภาน๊ะ แต่พอถึงเดือนเมษาแทนที่จะได้รับเงินที่เขาจะใช้หนี้ให้
กลับเป็นโดนโทรมาด่าจากฉะเชิงเทราว่าพี่ไม่จ่ายค่าของเขา ทั้งๆที่โรงงานนี้ไม่เคยติดต่อกันเลย เพราะแม่เมียพี่มันย้ายรูหนีหนี้เขาทั้งๆที่เพิ่งได้รับเงินแชร์ที่พอสำหรับจ่ายทุกๆอย่าง บ้านที่ผัวลูกจ้างบอกจะตัดก็ถูกยึด แผงค้าก็มีไปกู้เขาร้อยละ 20 ก็จะถูกยึด ลูกของผัวลูกจ้างก็หนี้ท่วมหัวมาเลย
เมียพี่ไปเคลียร์ทุกอย่าง ให้ลูกของผัวลูกจ้างเริ่มค้าขายใหม่..ยาวหน่อยน๊ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #14 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 21:15 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ช่วงระหว่างที่ลูกของผัวลูกจ้างขายอยู่ก็รายได้อยู่ได้ ดูจากยอดการเคลียร์ของ แต่ว่าสุขภาพมันไม่ค่อยดี(ลิ้นหัวใจรั่ว) แผงค้าที่เมียพี่ไปไถ่มาจากร้อยละ 20 ก็อยู่ช่วงกำลังผ่อนคืนพี่อยู่ วันนึงพี่นึกขึ้นมาได้ว่า ถ้ามันเป็นอะไรไป แผงนี้จะทำยังไงเพราะว่าไม่ได้อยากได้ไว้เลย แต่อยากให้ผ่อนใช้ให้หมดๆแล้วเอาคืนไป เมียพี่ก็เลยให้โทรไปถามที่แม่เขา คำตอบคือ..
"ที่ก็ต้องคืนแม่สิ" พอถามมันต่อว่า"แล้วเงินที่ยังค้างอยู่ล่ะครับ" คำตอบคือ
"ฉันไม่มีอะไรจะให้ใครหร็อก" เป็นไงครับคนแบบนี้ แปลกน๊ะแม่คนคิดได้ไง ตอนหลังเบาหวานรับประทาน ยังมีหน้ามาเอาเงินไปรักษาอีกน๊ะ
คนที่ 1 ผ่านไปแต่ยังมีอะไรเลวๆร้ายๆกว่านี้อีกเย๊อะ แต่ที่ยิ่งกว่านั้นยังมี
เพราะความอยากช่วยน้องของเมียพี่ ที่พี่บอกว่าเรื่องของพี่เน่ายิ่งกว่าของน้อง แต่เชื่อเถ๊อะตอนจบน้องมีคำตอบน๊ะ..
คนที่ 2 ช่วยน้องเมียหลังจากพี่ขายของในจตุจักร จากเงินเริ่มลงทุนไม่ถึง 2,000 บาท 4เดือนแรก พี่ตัดบ้านออกจากธนาคาร 499,000 บาทได้น๊ะ และวันที่พี่ตัดบ้านออกมาวันนั้น พี่ย้ายเข้าอีกธนาคารนึง 850,000 บาท เพื่อเอาเงินมาเซ็งแผงในจตุจักร(ทุกวันนี้ก็ยังอยู่) หลังนั้น 4เดือนพี่ใช้หนี้ 850,000 หมด ระหว่างนั้นพี่นั่งเครื่องบินกรุงเทพ-เชียงใหม่ ไปกลับทุกอาทิตย์ ครบ 1 ปีพี่มีเงินเก็บ 1 ล้านแรก พี่ก็วางมือเพื่อขยายงานที่เชียงใหม่ พี่ให้คนอื่นๆมาขายแทน ตรงนี้ล่ะสนุกและเห็นอะไรชัดๆน๊ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #15 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 21:34 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

วันที่พี่วางมือจากในจตุจักร พี่มีกำไรไม่ต่ำกว่า 1 แสน/เดือน หลังหักค่าใช้จ่ายทุกอย่างแล้ว คนแรกที่มาขายแทนมีรายได้ที่อยู่ได้เลย เขามาจากหัวหิน มาเปิดร้านได้ ตี 5-6 โมงเช้า ตอนหลังออกเพราะมีปัญหาส่วนตัวทางบ้าน คนที่ 2 มาแทนคนแรก แกเป็นเพื่อนกับเมียพี่พูดก็น้อย บ้านอยู่ลำลูกกา เขาก็มาเปิดร้านได้ 6 โมงเช้า รายได้อยู่ได้ สาเหตุที่ออก ทำได้พอใช้จ่ายแต่ไม่พอใช้หนี้ พอดีแกได้งานที่เมียพี่ช่วยๆแกจนได้ไปทำงานที่ฝรั่งเศส ทุกวันนี้ก็ยังทำงานอยู่ฝรั่งเศส (หมดหนี้บัตรเครดิตและตัดบ้านได้แล้วอีกต่างหาก) พอคนนี้ออกพี่หาใครไม่ได้ก็เลยลงไปขายเองอีก 2 เดือน พี่ก็ได้น้อยลงไปหน่อย 80,000-100,000/เดือน วันนึงเมียพี่กับลูกสาวลงมาเที่ยวกรุงเทพ น้องสาวกับน้องเขยเขามาหาในสวนจตุจักร มันทั้งคู่ก็เห็นว่าขายดี เมียพี่ด้วยความสงสารน้อง เลยบอกให้เอาน้องเขยมาขาย เพราะมันหนี้ท่วมหัว เมียก็ไม่มีรายได้ตอนนั้น พี่ก็ OK พี่ยังกะว่าสัก 1 ปีมันก็หมดหนี้มีเงินเก็บกันแล้ว แต่ทุเรศสุดๆจริงๆ ตอนนั้นน่ะไม่ต้องหาลูกค้าเลยมีเพี๊ยบ ทุนก็ไม่ต้องลง ความก้าวหน้าส่วนตัวก็มีให้ แต่คนมันขี้เกียจจะทำจริงๆ เดือนที่ 1-2 ขายยอดขายใช้ได้ พี่โทรถามก็บอกอยู่ได้ พอเดือนที่ 3 เริ่มยอดตก เดือนที่ 4 ขอลดค่าเช่า ทุเรศสุดๆ ตรงนั้นน่ะมีคนขอเช่า 15,000/เดือน พี่ให้มันเช่าแค่ 5,500/เดือน มันยังขอลดเลย

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #16 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 21:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

พอพี่เห็นยอดขายและความตกต่ำของงาน พี่เลยลงมากรุงเทพโดยไม่บอกมัน พี่มายืนตั้งแต่ตี 5 จน 8 โมงมันก็ยังไม่โผล่หัวมาเลย พี่โทรไปที่บ้านมันที่บางแค มันยังรับโทรศัพย์พี่ที่บ้านมันได้เลย ช่วงนั้นลูกค้ารายใหญ่ๆที่พี่ขายส่งเขาจนมีเงินตั้งตัวขึ้นมาได้ เขามาจากเกาะสมุย เขาจะต้องซื้อให้เส็จ 7-8 โมง แล้วเอาไปสายใต้ เพราะรถกลับเกาะสมุยออกเที่ยงๆหรือช่วงบ่ายๆ เขามาซื้อของหลายๆเจ้า เฉพาะขายลูกค้าชุดนี้ที่เขาสลับกันมา
ทุกอาทิตย์ 2-30,000 เป็นกำไรอย่างต่ำ/อาทิตย์น๊ะ 8 โมงมันยังอยู่บางแค แล้วกว่ามันจะมาถึง กว่ามันจะจัดของ กว่าเขาจะเลือกของเส็จ ยังไงก็ไม่ทัน เขาก็ไปซื้อเจ้าอื่น มันขายไม่ได้เพราะคนมันขี้เกียจมั๊ยล่ะยังงี้
หลังนั้น 2-3 เดือนมันออก พร้อมกับทิ้งคำว่าพี่แกล้งมันจนมันขายไม่ได้เอาไว้ยันถึงทุกวันนี้ พี่ก็ลืมที่จะบอกเมียของมันไปว่า...ขนาดลูกค้ารายนี้เขายังโทรไปถามที่เชียงใหม่ 2-3 ครั้งว่าไม่เปิดร้านเหรอ หยุดเหรอ ตอนนี้เขารอซื้ออยู่ที่หน้าร้าน นี่ล่ะที่ทำให้ต้องลงมาดูว่ามันมาช้าขนาดนี้เลยเหรอพี่หาคนขายไม่ได้เลยส่งลูกจ้างที่บ้านลงมาขาย หลังจากที่มันมาทำไว้จนลูกค้าหายไปแทบหมด พี่โทรบอกลูกค้าว่าเปลี่ยนคนขายใหม่แล้ว ลูกจ้างพี่ลงมาขายไม่กี่เดือน ก็นั่งเครื่องบินไปกลับกรุงเทพ-เชียงใหม่ ถึงตอนนี้มันนั่งไปกลับมา 10 กว่าปีและทุกอาทิตย์ มีเงินซื้อสร้อยทองรวมๆเป็นกิโลแล้ว ไปเที่ยวต่างประเทศเป็นสิบครั้งแล้ว ซื้อคอนโดอยู่แถวดอนเมืองอีก

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #17 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 22:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

และก็ที่พักที่ดอนเมืองก็ซื้อสดไม่ได้ผ่อน ช่วงที่มันออกบอกถูกพี่แกล้ง..
เมียมันก็ใส่เลยว่าพี่เอาของขายไม่ดีแล้วไปให้ผัวเขาขาย ไม่รู้มันเอาสมองส่วนไหนมาคิดจริงๆ แต่มันเป็นพวกเชื่อเรื่ององค์อะไรพวกนั้น เมียพี่และหลายๆคนเขาก็เห็น เขาก็รู้ เมียพี่ไม่ได้อธิบายอะไรเลย บอกของคงไม่ถูกโฉลก แค่นี้ล่ะมันเชื่อ แต่ทุกวันนี้พี่ยังว่า นี่คนเรามันคิดได้แค่นี้ ก็สมควรแล้วที่ทำอะไรให้ก้าวหน้าไม่ได้ บ้านเท่ารูหมาอยู่ยังผ่อนไม่หมดเลย เฉพาะค่าเครื่องบินที่ลูกน้องพี่จ่ายไปน่ะ ยังมากกว่าค่าบ้านของมันเป็นไหนๆแล้ว
มีเรื่องต่างๆและสิ่งที่เลวๆกว่านี้อีกเย๊อะที่พี่ได้เจอจากเหล่าญาติๆเมียพี่
ทั้งคำใส่ร้ายที่มันทำอะไรพี่ไม่ได้ เพราะความจริง เรื่องจริง มันมีหลักฐานและการพิสูจน์กันได้ชัดเจน ไม่ใช่ใช้แต่อะไรจะเป็นจริงได้ จะเชื่อถือได้ ต้องมาจากคำสาบาน นี่คือสิ่งที่เมียมันเชื่อ ทุกอย่างสาบานตลอด
จริงๆมีอีกเย๊อะเรื่องน๊ะ..แต่อยากบอกคำนึงให้ทุกๆคนที่ได้อ่านช่วยจำไว้เลยว่า คำนี้เราคือคนแรกที่คิดมันขึ้นมา และหลายๆคนเชื่อว่าคงได้มีการเอาไปใช้ต่อๆไปแน่นอน "ช่วยสัตว์เดรฉาน ดีกว่าช่วยคนเดรฉาน" นี่คือคำที่คิดขึ้นมาได้หลังจากช่วยๆพวกมันไปแล้วน๊ะ
ต่อไปเป็นคำตอบที่พี่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายต่างๆเหล่านี้ และพี่หาคำตอบได้จนจิตรใจสงบ (แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่กับเมียพี่แล้วน๊ะ เพิ่งหาคำตอบได้เมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง)....

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #18 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 22:49 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

จากที่พี่เล่ามา เพื่อให้น้องลองเปรียบเทียบว่าเรื่องใครจะหนักกว่ากัน สำหรับคำตอบพี่ก็ไม่ได้คิดเอง แต่พี่ไปอ่านเจอในหนังสือ "เข็มทิศชีวิต"
พี่ไม่มีส่วนใดๆกับหนังสือเล่มนี้ บังเอิญเปิดดูรายการเจาะใจสัมภาษคนเขียนหนังสือเล่มนี้พอดี ทีแรกก็ไม่สนใจเพราะเป็นคนไม่ชอบการอ่านหนังสือ จนวันนึงมีความคิดที่จะตัดสินใจทำสิ่งร้ายๆบางเรื่อง และนึกถึงเรื่องที่เขาสัมภาษคนเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาได้ เลยลองไปนั่งอ่านในร้านขายหนังสือ และซื้อหนังสือเล่มนี้มาเก็บเอาไว้ เพราะเชื่อว่าสักวันหนังสือเล่มนี้จะช่วยคนที่ทุกข์หนักๆหลุดพ้นหรือสบายใจขึ้นได้มากเหมือนอย่างที่พี่ได้รับในตอนนี้ คนที่เขียนจากมีเป็นร้อยล้าน สามีตายตอนลูกอายุยังไม่ถึง 1 ขวบ ในวันที่เผาสามีก็ไม่รู้ว่าสามีมีหนี้มากกว่าทรัพย์สินอีกเป็นร้อยล้าน
แต่เธอก็ผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายต่างๆ จากแนวความคิดที่เธอเขียนไว้ในหนังสือเล่มนั้น จนเธอลุกขึ้นมายืนหยัดได้ในวันนี้ น้องลองไปหาอ่านดูน๊ะ พี่ตัดเอาเฉพาะบางส่วนมีแล้วกัน...วันที่ชีวิตเรา หลงระเริงอยู่กับความสำเร็จ ความร่ำรวย ความสุข ความรัก และสิ่งดีๆในชีวิต เราก็เหมือนกับคนหลงทาง ลืมไปว่า ข้างหน้ายังมีอะไรอีกมากมายที่จะทำให้มีความทุกข์ได้ แต่เมื่อไหร่ที่เราพบกับความทุกข์ นั่นล่ะเราจะได้หยุดเพื่อดูตัวเรา เหมือนคนหลงทางที่จะต้องหยุดเพื่อมองดาวเหนือว่าจะตั้งต้นเดินไปทางใด ที่เราต้องทุกข์เพราะธรรมชาติได้เตือนเราว่าเรากำลังหลงทาง แล้วเมื่อเราหยุดตั้งสติได้แล้ว เราก็จะเห็นในเส้นทางที่ถูกต้อง และสามารถเดินต่อไปในทางที่ถูกต้องต่อไป
(อายจัง..เขาเขียนไว้เย๊อะแย๊ะที่ดีๆแต่อธิบายไม่ถูก และขอยืนยันว่า พี่เป็นคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย พี่พลิกความคิดต่างๆจนจิตรใจสงบได้และกำลังทำอะไรดีๆไว้ให้คนรุ่นต่อๆไป ก็เพราะได้อ่านหนังสือเล่มนี้จริงๆ ไม่ต้องซื้อก็ไปลองยืนอ่านดูน๊ะ) ขอให้น้องได้มีจิตรใจที่สงบเหมือนพี่ในตอนนี้น๊ะครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อุ๋ย หลวงพระบาง
เรทกระทู้
« ตอบ #19 เมื่อ: 28 ต.ค. 11, 22:54 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
และก็ที่พักที่ดอนเมืองก็ซื้อสดไม่ได้ผ่อน ช่วงที่มันออกบอกถูกพี่แกล้ง..
เมียมันก็ใส่เลยว่าพี่เอาของขายไม่ดีแล้วไปให้ผัวเขาขาย ไม่รู้มันเอาสมองส่วนไหนมาคิดจริงๆ แต่มันเป็นพวกเชื่อเรื่ององค์อะไรพวกนั้น เมียพี่และหลายๆคนเขาก็เห็น เขาก็รู้ เมียพี่ไม่ได้อธิบายอะไรเลย บอกของคงไม่ถูกโฉลก แค่นี้ล่ะมันเชื่อ แต่ทุกวันนี้พี่ยังว่า นี่คนเรามันคิดได้แค่นี้ ก็สมควรแล้วที่ทำอะไรให้ก้าวหน้าไม่ได้ บ้านเท่ารูหมาอยู่ยังผ่อนไม่หมดเลย เฉพาะค่าเครื่องบินที่ลูกน้องพี่จ่ายไปน่ะ ยังมากกว่าค่าบ้านของมันเป็นไหนๆแล้ว
มีเรื่องต่างๆและสิ่งที่เลวๆกว่านี้อีกเย๊อะที่พี่ได้เจอจากเหล่าญาติๆเมียพี่
ทั้งคำใส่ร้ายที่มันทำอะไรพี่ไม่ได้ เพราะความจริง เรื่องจริง มันมีหลักฐานและการพิสูจน์กันได้ชัดเจน ไม่ใช่ใช้แต่อะไรจะเป็นจริงได้ จะเชื่อถือได้ ต้องมาจากคำสาบาน นี่คือสิ่งที่เมียมันเชื่อ ทุกอย่างสาบานตลอด
จริงๆมีอีกเย๊อะเรื่องน๊ะ..แต่อยากบอกคำนึงให้ทุกๆคนที่ได้อ่านช่วยจำไว้เลยว่า คำนี้เราคือคนแรกที่คิดมันขึ้นมา และหลายๆคนเชื่อว่าคงได้มีการเอาไปใช้ต่อๆไปแน่นอน "ช่วยสัตว์เดรฉาน ดีกว่าช่วยคนเดรฉาน" นี่คือคำที่คิดขึ้นมาได้หลังจากช่วยๆพวกมันไปแล้วน๊ะ
ต่อไปเป็นคำตอบที่พี่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายต่างๆเหล่านี้ และพี่หาคำตอบได้จนจิตรใจสงบ (แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่กับเมียพี่แล้วน๊ะ เพิ่งหาคำตอบได้เมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง)....
ทิ้งทุกอย่างไว้ที่เชียงใหม่ เดินทางมาจะ 4 ปีแล้ว ไม่เคยกลับไปดูเลย เพิ่งเจอคำตอบมากมายที่ทำให้จิตรใจสงบเมื่อเดือนที่แล้วน๊ะ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #20 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 01:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ทำใจค่ะ หรือไม่ก็เลิกรา แต่เอาเถอะค่ะอดทนดีกว่า สักวันอะไรๆอาจจะดีขึ้น ถ้าสามีคุณดีอย่างที่คุณว่ามาจริงก็ขอให้ความดีนั้นได้แก่ลูกของคุณ ไม่ว่าเค้าจะไปใหนทำงานอะไรก็ขอให้มีแต่คนช่วยเหลือ ไม่อับจนหนทางนะคะ แล้วคุณกับสามีก็มีชีวิตบั้นปลายที่ดีค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
vv
เรทกระทู้
« ตอบ #21 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 11:03 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อยิ่งใหญ่ให้มองฟ้า เมื่อด้อยค่าให้มองดิน สู้ สู้

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
grp
เรทกระทู้
« ตอบ #22 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 12:49 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สรุปเมียใจเเคบกับเเม่ผัวส่วนผัวเป็นคนดีเเม่ผัวอายุ70ปีจะหางานทำได้อย่างไร ส่วนเมียอายุน้อยทำไมไม่หางานทำจ๊ะขี้เกียจซีท่า

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ดอกบัว
เรทกระทู้
« ตอบ #23 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 14:21 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เรื่องแบบนี้มันค่อนข้างจะพูดยากนะค่ะ ถ้าคุณบอกความอึดอัดกับแฟนคุณไป เขาก็จะหาว่าคุณเห็นแก่ตัว แต่ถ้าคุณอยู่เฉย ๆคุณก็อึดอัดดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่มีครอบครัว ตอนแรกก็อยู่กับครอบครัวแฟน เราเป็นอิสลาม ส่วนครอบครัวแฟนเป็นคนจีน แบบว่าต้องทำงานทุกวันแต่ก็ไม่เหนื่อยเท่าไหร่ แต่เหนื่อยใจมากกว่า คือแบบว่าอยู่กันหลายคนก็มีเรื่องมากเป็นธรรมดาค่ะ แต่ที่เรารับไม่ได้คือ พี่สะใภ้ ลูกน้อง แม่ผัว ชอบนินทาลับหลัง และก็แฟนเราแบบว่าก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเราที่แต่งคือเราท้องนะค่ะ ตอนนี้เราก็ออกมาอยู่ส่วนตัวกับแฟนเรา แต่ว่าอยากจะเลิกกันอยู่เหมือนกัน ถ้าเลิกกันแล้ว เราต้องเลี้ยงลูกคนเดียวแล้วจะทำยังงัย ไหนจะค่านม ค่าเช่า ค่าครองชีพ อีก เราก็ต้องทนอยู่เเบบนี้ต่อไปทั้งที่รู้ว่าแฟนเราไม่ได้รักเราเลยค่ะ เห็นมั้ยค่ะ ปํญหามีกันทุกคน อยู่ที่ว่าเราจะรับกับมันหรือจะ ถอยกับมันเพื่อเริ่มชีวิตใหม่ ปัญหาของคุณก็คือถ้าคุณไปทำงานใครจะเลี้ยงลูกใช่มั้ยค่ะ ดีแล้วหละที่คุณเลี้ยงเองบางคนก็ผลักภาระลูกไปให้คนอื่นเลี้ยงเพราะมันเป็นเรื่องไม่ถูกต้องนะค่ะ เพราะภาระคนอื่นก็เยอะอยู่แล้วเราจะไปเพิ่มภาระของคนอื่นทำไม ถ้าคุณต้องทำงานอีกคน ใครจะเลี้ยงลูกรับส่งลูกโรงเรียน ใครจะทำงานบ้าน แล้วก็ดูแลแม่สามีคุณอีก ดิฉันพูดถูกมั้ยค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
นายควาย
เรทกระทู้
« ตอบ #24 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 16:11 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*073 ชีวิตของเราเคยโดนมาก่อน ยิ่งกว่านี่หลายเท่าต้องหนีมาตายเอาดาบหน้า โดยมีเสื้อผ้าใส่ถุงกระดาษสมัยก่อนเขาเรียกว่าถุงโชคดี นี่แหละตำราเล่มใหญ่ๆ ต้องพริกวิกิจให้เป็นโอกาส ถือว่าโชคดีที่ได้เห็นได้รู้ คิดเสียว่ามันเป็นกรรม(ไม่ดี)เก่าแต่ชาติปางก่อนที่ได้ทำร่วมกันมา ขอให้ยอมรับมันสา ความอดทนเท่าน้านมันไม่เป็นอย่างปัจจุบันตลอดไปหลอก ของทุกอย่าง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป เป็นธรรมดา.......... ฅนแก่ๆๆๆอยู่ไม่เกิน 7 วันก็ตายแล้ว q*026q*027

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #25 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 16:57 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

แฟนพี่น่ะเหมือนไม่รักพี่จริงเลย เอาแต่ญาติพี่น้องตัวเองโดยไม่ห่วงลูกเมียเลยว่าจะเป็นยังไงบ้างเป็นหนูนะไม่ทนอยู่หรอกเลิืกสถานเดียว แต่ต้องถามเค้าก่อนว่ารักลูกรักเมีย หรือรักพี่น้องที่ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ วันๆเอาแต่นอนกับกิน แต่เมียที่คอยให้กำลังใจอยู่ตลอด ถ้ารักญาติพี่น้องก็เชิญอยู่กันไป แต่ถ้ารักเมียและลูกก็ต้องออกมาอยู่กันสามคนไม่ให้คนอื่นเข้ามาอยู่ด้วย แม่เลี้ยงเค้าก็มีสาว ก็ให้ลูกสาวเค้าเลี้ยงไปสิ q*027q*075q*074

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ครูบ้านนา
เรทกระทู้
« ตอบ #26 เมื่อ: 29 ต.ค. 11, 19:29 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เห็นใจค่ะ แต่สำหรับมุมมองของฉันที่เป็นแม่เลี้ยงของเด็กชายคนหนึ่ง คงไม่ทำร้ายลูกเลี้ยงขนาดนี้ สำหรับลูกเลี้ยงแล้วถ้าขาดพ่อเด็กไปแล้ว เราจะส่งเสียหรือไม่ส่งเสียก็ได้มันแล้วแต่เราจะตัดสินใจ แต่ถ้าเขาโตแล้ว เราไม่ควรไปเบียดเบียนชีวิตคู่ของเขา ควรต่างคนต่างอยู่ไป

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ก้านธูป
เรทกระทู้
« ตอบ #27 เมื่อ: 30 ต.ค. 11, 05:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

พอเพียงสิ ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง พอประมาณ มีเหตุผล มีภูมิคุ้มกัน ใช้ความรู้และมีคุณธรรม ชีวิตก็เป็นสุขแล้ว
คุณโชคดีแล้วที่มีสามีแบบนี้ จงภูมิใจเถิด อย่างน้อยก็ประกันได้ว่า เขาจะไม่ทิ้งคุณ เพราะแม่เลี้ยงเขา เขายังเลี้ยง
ส่วนคุณจะทำอย่างไร ก็อย่างที่บอก ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง พอใจในสิ่งที่ตนมี ถ้าเอาเงินเป็นเครื่องวัด คุณจะรู้สึกว่าลำบากไม่มีเงิน คุณควรเอาความภูมิใจที่สามีเป็นคนดี (แต่ตอนนี้คุณมองไม่เห็น ) เป็นเครื่องวัด
ลองมองคนอื่นที่เขาด้อยกว่าเรา เราจะเห็นว่าเราโชคดีแล้วที่เกิดมาเป็นแบบนี้ อย่างน้อยก็มีอวัยวะครบ 32 มีครอบครัว แล้วความสุขจะมาเยือน
ขออวยพรให้คุณมีดวงตาเห็นธรรมนะ แล้วจะมีความสุข

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #28 เมื่อ: 13 ก.พ. 12, 17:54 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ไปหางานทำ ให้สองคนนั่นเลี้ยงลูก ไม่ช่ายเลี้ยงหลาน ก้อไม่มีข้าวกิน...ถ้าจนแล้วยังมีสามีทำงานคนเดียวอีก ไม่ช่วยกัน มันก้อไปไม่รอดสิ...ถ้ารักลูก รักสามี ก้อต้องช่วยเค้า...อย่าเอาแต่มองความไม่ดีของคนอื่น ตัวเองก้อต้องมีดี..ดีพอด้วย..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม